Mirjam Foekema

Vandaag start de publieksstemming voor de Literaire Parel — en mijn boek Pareltjes uit mijn spreekkamer staat op de longlist! Uit 350 inzendingen zijn 106 boeken geselecteerd… en dat alleen al is een enorme eer.

Maar er is nóg iets bijzonders: u kunt stemmen op twee categorieën:

✨ Populairste Boek en ✨ Beste Cover

Pareltjes uit mijn spreekkamer is geschreven om ouderen écht te zien en te horen. Om hun verhalen, hun wijsheid, hun humor en hun kwetsbaarheid een plek te geven buiten de muren van de spreekkamer. In een wereld die vaak te snel gaat, wil dit boek laten zien hoe waardevol het is om even stil te staan — om te luisteren, om aandacht te geven, om iemand écht te ontmoeten. Oprechte aandacht is geen luxe, maar een levensbehoefte. En juist daarom is het zo belangrijk dat deze verhalen worden gelezen, gedeeld en gekoesterd.

Als deze missie u raakt, als u vindt dat ouderen een stem verdienen, of als u simpelweg geraakt bent door het boek of de prachtige cover, dan betekent uw stem ontzettend veel.

En die cover verdient écht aandacht.
Een alleszeggende cover, met liefde gemaakt van Suzanne haar hand — haar oude, wijze hand die symbool staat voor kracht, kwetsbaarheid en levensverhalen. Suzanne was een bewoonster van het woonzorgcentrum waar ik jarenlang heb gewerkt. Een vrouw die voor velen een voorbeeld was. Met een wens dat juist háár oude hand wereldberoemd zou worden, raakt dit ontwerp des te meer. Hij staat nu als cover op mijn boek, dankzij het prachtige ontwerp en de foto die mijn man Richard maakte.

👉 Stemmen kan de hele maand maart via: literaireparel.nl/stem

Delen mag. Heel graag zelfs.

Vandaag is het precies zes jaar geleden dat de eerste coronabesmetting in Nederland werd vastgesteld. Het voelt inmiddels als een heel andere tijd, en gelukkig maar. Voor velen was het een periode vol onzekerheid, verlies en aanpassing. Maar er waren ook mooie, onverwachte en waardevolle momenten.

Over die bijzondere periode heb ik een dagboek geschreven, dat vandaag precies twee jaar geleden verscheen. Een persoonlijke terugblik op de coronatijd: soms met een lach, soms met een traan, serieus én met humor.

Het boek is nog steeds verkrijgbaar voor € 20,00 (excl. verzendkosten).
Bij een bestelling via www.mirjamfoekema.nl (contact/bestelformulier) of via mirjamfoekema@gmail.com signeer ik het graag persoonlijk. Daarnaast is het te koop via Bol.com of te bestellen bij de boekhandel. ISBN: 9789464926156

In februari heeft ons projectteam Mantelzorgparticipatie, onder leiding van geriater Nicky Lam, de Innovatie Aanmoedigingsprijs Geriatrie gewonnen op de landelijke Geriatriedagen. Met het prijzengeld heeft Nicky de unieke escaperoom De Mobiele Verwarring naar ons ziekenhuis gehaald, om dit op een ludieke manier met het zorgpersoneel en mantelzorgers te vieren. Een interactieve ervaring die bewustwording rondom dementie op een bijzondere manier stimuleert.

Ik ben ontsnapt! Niet uit zomaar een escaperoom, maar uit de wereld van Els. Een wereld die niet de mijne was, maar waarin ik even mocht verblijven. Els is 67, heeft dementie, en ooit runde ze een bakkerij & patisserie met liefde en vakmanschap. Haar handen kenden het ritme van deeg, haar hart het geheim van Limburgse pruimenvlaai.

In De Mobiele Verwarring werd ik uitgedaagd om te ervaren wat zij gevoeld moet hebben. Verwarring. Onrust. Tijdsdruk. Overprikkeling. Het zoeken naar logica in een wereld die dat soms niet meer biedt. Els hield van Limburg. Dat voelde je in de details, van de Limburgse Pruimenlikeur tot een gesigneerde CD van Andre Rieu, van alles was er te vinden in haar caravan. De zachte klanken, nou ja zacht, het veroorzaakte een behoorlijke auditieve overprikkeling! De warme kleuren, overal voorbeelden van haar creaties, het recept dat ze bewaakte alsof het een schat was. En terwijl ik zocht naar codes, sleutels en aanwijzingen, vond ik vooral haar verhaal. Haar verleden. Haar kwetsbaarheid. Haar strijd om grip te houden op een wereld die haar langzaam ontglipt zorgvuldig verstopt achter al die slotjes!

Toen ik ontsnapte, voelde het dubbel. Vrijheid, blijheid weer naar buiten, ja. Maar toch ook het besef dat ik aan deze realiteit kan ontsnappen. Dat ik de deur achter me dicht kan trekken en weer terug mag naar overzicht, rust, controle. Mensen zoals Els kunnen dat niet. Zij leven in die verwarring, die overprikkeling, die zoektocht naar houvast… Dat besef kwam binnen. Want waar ik gezellig met collega’s puzzels oploste, probeert Els grip te houden op een wereld die zij steeds minder begrijpt. Waar wij aanwijzingen vonden, blijft  zij zoeken naar herkenning. Waar ik ontsnapte, blijft zij gevangen in een mist van herinneringen en ruis. Niet voor een uur, maar dag in, dag uit.

Na een dag vol prikkels, hectiek van de dag, geluiden, beelden en emoties bleef vooral één ontmoeting in mijn hoofd rondspoken: Els en haar caravan. Een ervaring die me raakte en nog lang in mijn gedachten zal blijven.

Als zorgschrijver deel ik vaak persoonlijke verhalen, meestal gaat het over anderen, vaak mensen op hoge leeftijd. Mensen met zorgen, maar ook met een leven vol ervaring en reflectie.

En soms… schrijf ik over mezelf. Over mijn eigen kronkelpad vol onhandigheid en zelfspot. Over het gezegde: ‘Alle begin is moeilijk!’ en ‘De volhouder wint!’

Zoals in mijn nieuwste verhaal: Tai Chi met eetstokjes. Een metafoor over balans, frustratie, ademhaling en de kunst van het oefenen. Het draait allemaal niet om perfectie, maar om intentie. Om blijven proberen en om de glimlach na de mislukking. Of zoals een paar geweldige collega’s mij leerden: Stralend falen (en daar zelf dan ook nog een beetje van kunnen genieten.)

Vanaf nu zijn mijn dierbare Panda-momentjes ook leesbaar hier op mijn website.