Mijn verhalen vinden soms precies de juiste plek om verteld te worden.Deze plek… wordt er binnenkort één van.
Later meer!
(Kasteel Maurick in Vught)
📣 Het is 1 maart… de stemronde is geopend! 📣
Vandaag start de publieksstemming voor de Literaire Parel — en mijn boek Pareltjes uit mijn spreekkamer staat op de longlist! Uit 350 inzendingen zijn 106 boeken geselecteerd… en dat alleen al is een enorme eer.
Maar er is nóg iets bijzonders: u kunt stemmen op twee categorieën:
✨ Populairste Boek en ✨ Beste Cover
Pareltjes uit mijn spreekkamer is geschreven om ouderen écht te zien en te horen. Om hun verhalen, hun wijsheid, hun humor en hun kwetsbaarheid een plek te geven buiten de muren van de spreekkamer. In een wereld die vaak te snel gaat, wil dit boek laten zien hoe waardevol het is om even stil te staan — om te luisteren, om aandacht te geven, om iemand écht te ontmoeten. Oprechte aandacht is geen luxe, maar een levensbehoefte. En juist daarom is het zo belangrijk dat deze verhalen worden gelezen, gedeeld en gekoesterd.
Als deze missie u raakt, als u vindt dat ouderen een stem verdienen, of als u simpelweg geraakt bent door het boek of de prachtige cover, dan betekent uw stem ontzettend veel.
En die cover verdient écht aandacht.
Een alleszeggende cover, met liefde gemaakt van Suzanne haar hand — haar oude, wijze hand die symbool staat voor kracht, kwetsbaarheid en levensverhalen. Suzanne was een bewoonster van het woonzorgcentrum waar ik jarenlang heb gewerkt. Een vrouw die voor velen een voorbeeld was. Met een wens dat juist háár oude hand wereldberoemd zou worden, raakt dit ontwerp des te meer. Hij staat nu als cover op mijn boek, dankzij het prachtige ontwerp en de foto die mijn man Richard maakte.
👉 Stemmen kan de hele maand maart via: literaireparel.nl/stem
Delen mag. Heel graag zelfs.
‘Een persoonlijke kijk op de coronatijd’ bestaat 2 jaar 🥳
Vandaag is het precies zes jaar geleden dat de eerste coronabesmetting in Nederland werd vastgesteld. Het voelt inmiddels als een heel andere tijd, en gelukkig maar. Voor velen was het een periode vol onzekerheid, verlies en aanpassing. Maar er waren ook mooie, onverwachte en waardevolle momenten.
Over die bijzondere periode heb ik een dagboek geschreven, dat vandaag precies twee jaar geleden verscheen. Een persoonlijke terugblik op de coronatijd: soms met een lach, soms met een traan, serieus én met humor.
Het boek is nog steeds verkrijgbaar voor € 20,00 (excl. verzendkosten).
Bij een bestelling via www.mirjamfoekema.nl (contact/bestelformulier) of via mirjamfoekema@gmail.com signeer ik het graag persoonlijk. Daarnaast is het te koop via Bol.com of te bestellen bij de boekhandel. ISBN: 9789464926156
✨ Genomineerd voor de Literaire Parel! ✨
Ik mag iets heel bijzonders delen: mijn boek Pareltjes uit mijn spreekkamer is genomineerd voor de Literaire Parel. Een prijs speciaal voor auteurs die hun boek volledig in eigen beheer uitgeven.Van de 350 inzendingen zijn er 106 boeken geselecteerd voor de longlist. En mijn boek staat daarbij. Deze nominatie voelt als een kroon op mijn werk én op alle verhalen die ik met zoveel liefde en aandacht heb mogen verzamelen.
Dit boek is ontstaan uit mijn dagelijkse ontmoetingen met ouderen in mijn spreekkamer. Uit hun verhalen, hun wijsheid, hun humor, hun kwetsbaarheid. Uit de momenten waarop ik mocht luisteren — écht luisteren.
Pareltjes uit mijn spreekkamer is geschreven om ouderen echt te zien en te horen. Omdat ieder mens het verdient om gezien te worden. Omdat aandacht geen luxe is, maar een levensbehoefte. Omdat juist in deze kleine verhalen vaak de grootste rijkdom schuilt.
Dat dit boek nu in de spotlights staat, voelt als erkenning voor al die prachtige mensen die hun levenservaring met mij deelden. Deze nominatie is niet alleen voor mij — het is ook voor hen.
In maart volgt de officiële stemronde. Dan kan iedereen stemmen — en hoe mooi zou het zijn als mijn pareltjes zelf een parel winnen. Daar heb ik u én uw netwerk hard bij nodig. De link om te stemmen volgt binnenkort.
Voor nu: dankbaar, trots en vooral geraakt.
Els en haar caravan… van de mobiele verwarring
In februari heeft ons projectteam Mantelzorgparticipatie, onder leiding van geriater Nicky Lam, de Innovatie Aanmoedigingsprijs Geriatrie gewonnen op de landelijke Geriatriedagen. Met het prijzengeld heeft Nicky de unieke escaperoom De Mobiele Verwarring naar ons ziekenhuis gehaald, om dit op een ludieke manier met het zorgpersoneel en mantelzorgers te vieren. Een interactieve ervaring die bewustwording rondom dementie op een bijzondere manier stimuleert.
Ik ben ontsnapt! Niet uit zomaar een escaperoom, maar uit de wereld van Els. Een wereld die niet de mijne was, maar waarin ik even mocht verblijven. Els is 67, heeft dementie, en ooit runde ze een bakkerij & patisserie met liefde en vakmanschap. Haar handen kenden het ritme van deeg, haar hart het geheim van Limburgse pruimenvlaai.
In De Mobiele Verwarring werd ik uitgedaagd om te ervaren wat zij gevoeld moet hebben. Verwarring. Onrust. Tijdsdruk. Overprikkeling. Het zoeken naar logica in een wereld die dat soms niet meer biedt. Els hield van Limburg. Dat voelde je in de details, van de Limburgse Pruimenlikeur tot een gesigneerde CD van Andre Rieu, van alles was er te vinden in haar caravan. De zachte klanken, nou ja zacht, het veroorzaakte een behoorlijke auditieve overprikkeling! De warme kleuren, overal voorbeelden van haar creaties, het recept dat ze bewaakte alsof het een schat was. En terwijl ik zocht naar codes, sleutels en aanwijzingen, vond ik vooral haar verhaal. Haar verleden. Haar kwetsbaarheid. Haar strijd om grip te houden op een wereld die haar langzaam ontglipt zorgvuldig verstopt achter al die slotjes!
Toen ik ontsnapte, voelde het dubbel. Vrijheid, blijheid weer naar buiten, ja. Maar toch ook het besef dat ik aan deze realiteit kan ontsnappen. Dat ik de deur achter me dicht kan trekken en weer terug mag naar overzicht, rust, controle. Mensen zoals Els kunnen dat niet. Zij leven in die verwarring, die overprikkeling, die zoektocht naar houvast… Dat besef kwam binnen. Want waar ik gezellig met collega’s puzzels oploste, probeert Els grip te houden op een wereld die zij steeds minder begrijpt. Waar wij aanwijzingen vonden, blijft zij zoeken naar herkenning. Waar ik ontsnapte, blijft zij gevangen in een mist van herinneringen en ruis. Niet voor een uur, maar dag in, dag uit.
Na een dag vol prikkels, hectiek van de dag, geluiden, beelden en emoties bleef vooral één ontmoeting in mijn hoofd rondspoken: Els en haar caravan. Een ervaring die me raakte en nog lang in mijn gedachten zal blijven.
Prachtige recensie ontvangen!
EEN VERMOEDELIJKE DEMENTIE EN ONVERGETELIJKE HULPVERLENERSIn de medische molen belanden voor lange duur vanwege een vermoedelijke dementie stelt een mens op de proef. Zo werd ik jaren geleden ook op de proef gesteld. Een realiteit die niet bij mij kon horen en toch was het zo. Hoe fijn is het dan als de hulpverlener in staat is het ‘schokkende nu’ met je vertrouwde verleden te kunnen verbinden. Niet alleen de mens zijn die wordt onderzocht maar ook de vrouw met een baan, ervaring, met kinderen, met dromen. ‘Dit hoef ik jou niet uit te leggen, jij kent de zorg’ Met zo’n zin voelde ik me al meer gezien.
Precies om die reden tip ik het nieuwste boek van geriatrieverpleegkundige Mirjam Foekema. Zij verstaat die kunst.
Mijn recensie:
-Voor Mirjam schuilt achter iedere mens die haar spreekkamer binnenkomt een verhaal dat het waard is om gehoord te worden. Ik gun iedereen die in de medische molen terecht komt haar verzachtende handen en haar grote hart. Mirjam ziet zonder omhaal voorbij de diagnose en de setting. In ‘Pareltjes uit de spreekkamer – Zorg voor ouderen vanaf de polikliniek Geriatrie’ schetst zij een beeld van haar mooiste ontmoetingen. Ouderen uit diverse culturen, zonder of met een groot netwerk, opgewekt of verdrietig, conservatief of vrijgevochten, met een rijke woordenschat of afhankelijk van een tolk. Over heerlijke tampons, een handvat aan een lichaam, de kruidenier van vroeger, een rommelig breiwerkje en een Griekse jonge God. De cocktail van haar vakkennis, oprechte nieuwsgierigheid, eerlijke opmerkzaamheid en nuchtere loyaliteit laat eenieder even op adem komen. Juist als iemand het zelf even niet meer voelt ziet zij wat er standhoudt. Het boek zal lezers in de zorg, mensen die hulp behoeven, naasten en iedereen die interesse heeft in de menselijke geest raken.-
Karin Willemsen
Panda momentje 2: Tai Chi met eetstokjes
Innerlijke rust en open energiestromen. Kortom: mooie energie. Het klinkt zo goed. Alsof je het kunt bestellen in een winkel, met een strik eromheen en een handleiding erbij. Maar het is een intense interne zoektocht zonder handleiding. Geen rechte lijn. Geen zen vanaf dag één. Meer een kronkelpad met struiken en keien, twijfels en af en toe een dumpling op je schoot. Zucht… tja, Tai Chi is net als beginnen met eten met eetstokjes. En daar is mijn metafoor om te verwoorden wat ik ervaren heb!
Even voor de beeldvorming…
Ik zit aan tafel in een restaurant. Voor me: een dampend bord met heerlijke dumplings. Naast me liggen — jawel — twee eetstokjes! Als ik om me heen kijk, zie ik anderen ogenschijnlijk moeiteloos, bijna harmonieus met hun stokjes eten. Heel elegant en vloeiend alsof ze dit al jaren doen. Ik bekijk mijn eetstokjes en zie ze als een uitdaging. Een test van geduld, balans en beheersing.
Ik pak ze vast. De eetstokjes, hè! We zijn nog lang niet bij de dumplings. Uit alle macht probeer ik ze zo te houden dat het eruitziet zoals bij de andere restaurantbezoekers. Met veel spanning in mijn hand constateer ik: het lijkt te lukken. Even ontstaat er een glimlach. Maar dan… een frons van concentratie. Nu moeten die eetstokjes ook nog gaan bewegen om een dumpling te kunnen vastpakken. Ik probeer het. Mijn vingers verkrampen. Mijn adem versnelt. De stokjes doen alles wat ze niet moeten doen: Ze kruisen, ze glijden, ze vallen. Ze liggen werkelijk overal behalve ontspannen in mijn hand! En de dumplings? Die blijven gewoon veilig op hun bord liggen. Mijn eetstokjes voeren een choreografie van chaos op. En ik? Ik heb nog geen hap genomen. Die strijd met de eetstokjes is wel weer goed voor de lijn.
Maar ergens… tussen de kramp en de frustratie, tussen de frons en de glimlach, ontstaat iets waardevols. Terwijl ik daar zat, met mijn stokjes in een kramp en mijn dumpling nog steeds onaangeroerd, besefte ik: dit is geen mislukking. Dit is oefenen. Oefening baart kunst. En alle begin is moeilijk. Herkenbaar? Is dit niet precies hoe Tai Chi begint: met stuntelende motoriek, zoekend naar ontspanning, maar vol intentie?
Als ik enigzins de controle heb over mijn eetstokjes gaan we voor de dumplings! Ik pak er eentje vast, te straks. Zo glad als hij is, glipt hij tussen mijn stokjes uit en vindt de vrijheid. Flop zo onder het tafellaken op mijn schoot. Snel red ik de dumpling door hem met mijn vingers vast te pakken en hem met een vaartje terug te gooien op mijn bord. Hmmm met een glimlach bedenk ik dat ik
had hem ook met dezelfde vaart gewoon in mijn mond had kunnen stoppen…
Goed, nieuwe poging! Ik pak er eentje vast, te los. Nog ver voor hij mijn mond bereikt valt hij tussen de eetstokjes vandaan met een stevige splash met de nodige spetters terug op mijn bord. Ik voel de frustratie opborrelen. Ik ben in staat om een eetstokje stevig vast te pakken en in de dumpling te prikken als een vork. Ik bedenk op tijd dat ik mij in een restaurant bevind waar dit
mogelijk niet zo gewaardeerd gaat worden….
Maar dan… Ik probeer het opnieuw. Ik ontspan mijn vingers. Ik vertraag mijn ademhaling. Ik laat mij eetstokjes de dumping grijpen. De dumpling blijft hangen! Heel even dan he! Maar dat moment — dat ene moment van balans — daar begint iets te stromen. Tai Chi is ook niet de perfecte houding. Het is de poging. Het is de glimlach na de mislukking. Het is de rust die langzaam groeit in deze chaos van bewegingen en gedachten. Mijn Chinese Qi is nog niet ontwaakt. Maar ze zit in mijn hoofd en beweegt al.
En ik? Ik oefen nog even stug verder met mijn eetstokjes, want ik heb inmiddels wel trek gekregen!
Afbeelding: Po uit Kung Fu Panda, eigendom van DreamWorks Animation.
Panda-momentjes!
Als zorgschrijver deel ik vaak persoonlijke verhalen, meestal gaat het over anderen, vaak mensen op hoge leeftijd. Mensen met zorgen, maar ook met een leven vol ervaring en reflectie.
En soms… schrijf ik over mezelf. Over mijn eigen kronkelpad vol onhandigheid en zelfspot. Over het gezegde: ‘Alle begin is moeilijk!’ en ‘De volhouder wint!’
Zoals in mijn nieuwste verhaal: Tai Chi met eetstokjes. Een metafoor over balans, frustratie, ademhaling en de kunst van het oefenen. Het draait allemaal niet om perfectie, maar om intentie. Om blijven proberen en om de glimlach na de mislukking. Of zoals een paar geweldige collega’s mij leerden: Stralend falen (en daar zelf dan ook nog een beetje van kunnen genieten.)
Vanaf nu zijn mijn dierbare Panda-momentjes ook leesbaar hier op mijn website.
Pareltjes uit mijn spreekkamer (1-10-2025)
Vandaag, op Internationale Dag van de Ouderen, vieren we wereldwijd de waarde, wijsheid en kracht van oudere mensen. En juist op deze dag lanceer ik mijn nieuwe boek: Pareltjes uit mijn spreekkamer. Een boek dat hen een stem geeft, hun verhalen zichtbaar maakt en hun kwetsbaarheid met respect en liefde omarmt.Vanuit mijn werk als geriatrie verpleegkundige op de polikliniek neem ik je mee in bijzondere gesprekken met ouderen, familieleden en collega’s. Ontroerende momenten, grappige anekdotes, intense emoties en stille pareltjes die normaal achter gesloten deuren blijven.
Dit boek, de 3e in deze pareltjes serie, is een ode aan de zorg! Aan de ontmoeting met een heel bijzondere doelgroep en aan de kracht van kwetsbaarheid. Voor iedereen die werkt in de zorg, zorgt voor een ander, geraakt wordt door de schoonheid van menselijke verbinding, óf overweegt om zich te verdiepen in geriatrie of ouderenzorg. Dit boek is voor jou. Met warme, eerlijke en ontroerende verhalen hoop ik (toekomstige) collega’s te inspireren om te kiezen voor dit prachtige vakgebied.
Gesigneerd bestellen inclusief bijpassende boekenlegger via www.mirjamfoekema.nl of mirjamfoekema@gmail.com
Ook verkrijgbaar via Bol.com en de boekhandel
Prijs: €18,50 (excl. verzendkosten)
E-book volgt binnenkort!
Met dank aan Richard de Heus & Monique van Leent-Bakker voor de prachtige foto’s
Laat je raken. Laat je inspireren.
#PareltjesUitMijnSpreekkamer #InternationaleDagVanDeOuderen #Geriatrie #Zorgverhalen #Boeklancering #MirjamFoekema #Ouderenzorg #Verpleegkunde #MenselijkeZorg
📘 Voorverkoop gestart – Pareltjes uit mijn spreekkamer
Soms zijn het de kleine momenten die het meeste zeggen. In mijn spreekkamer ontstaan gesprekken die raken, verwonderen en blijven hangen. Pareltjes uit mijn spreekkamer is een bundel vol van die momenten.
Het boek kost €18,50 en is nu in voorverkoop verkrijgbaar. Bij bestelling rechtstreeks via mij ontvang je een gesigneerd exemplaar, inclusief een boekenlegger – een klein gebaar, met grote betekenis.
📦 Bestellen? Stuur je naam, adres en boekkeuze via: 📧 mirjamfoekema@gmail.com 🌐 www.mirjamfoekema.nl 📱 WhatsApp (voor wie mijn nummer heeft)
📚 Ook verkrijgbaar:
- Pareltjes uit de ouderenzorg – €16,50
- Pareltjes van de geriatrische trauma unit – €16,50
- Een persoonlijke kijk op de coronatijd – €18,00
- Speciale aanbieding: Van persoonlijkheid naar dementie (1e druk) – nu voor €10,00
📬 Combineer je bestelling en bespaar op verzendkosten. Alles wordt met zorg verpakt en persoonlijk verzonden.
Ik hoop dat dit boek niet alleen verhalen brengt, maar ook herinneringen bewaart ❤️ Achter ieder oprecht contact zit namelijk een pareltje. Een moment van betekenis dat het verdient om gezien en gekoesterd te worden. Een bestelling is meer dan een aankoop, het is een stukje verbinding. Ik kijk ernaar uit om iets moois jouw kant op te sturen.
#UpdateMaandag #Pareltjes #Auteurindezorg #Verpleegkundige #Geriatrieverpleegkundige #Hartvoorzorg #Schrijversleven #voorverkoop #nieuwboek #pareltjesuitmijnspreekkamer #Poligeriatrie #ouderenzorg #boekentip #trots