Uncategorized

‘Dit is echt een heel mooi boek. Het verhaal leest makkelijk weg ondanks het pittige onderwerp. Humor en verdriet maar vooral ook de frustratie van meerdere personen in dit waargebeurd verhaal heeft mij geraakt. Hoe frustrerend is het niet om maar niet begrepen te worden. Je doet je uiterste best en alles wat je doet lijkt wel fout te zijn. Hoe erg kan het zijn dat je zo langs elkaar heen leeft. Alles is zo helder, logisch en vanuit alle hoeken beschreven.
Dementie is een steeds meer voorkomende ziekte en vroeg of laat kent iedereen wel iemand die er mee te maken heeft. Ik hoop dat je dan dit boek al gelezen hebt. Het maakt zo veel duidelijk.
Respect voor alle verzorgenden en mantelzorgers.’

Richard

Je hebt een boodschap.
Je hebt hier een idee bij.
En dan?

Lang geleden tijdens een opleiding heb ik een klinische les ‘dementiebeleving’ aan niet-zorgmedewerkers gegeven. Deze werd toentertijd heel goed ontvangen. Vrijwel direct daarna kwam het verzoek van de deelnemers: ‘Kun je dat niet op papier zetten?’ Tuurlijk maar in welke vorm? Als snel bleek er maar een oplossing te zijn. Een boek!

De zoektocht naar een hoofdpersoon was niet moeilijk. Dan kies ik iemand waar ik in de zorg een goede band mee heb. Een echte klik! Op de afdeling heb ik heel wat uren met Roy doorgebracht.

Enige tijd na Roy z’n overlijden heb ik aan zijn familie mijn idee voorgelegd.
Tot mijn grote verbazing was dit gelijk een JA! Best bijzonder om een groot deel van je privé-leven bloot te willen geven in een boek. Gedurende het schrijven van het boek heb ik heel veel informatie en inzicht gekregen wat dementie met je doet.

Lieve Carine, Tamara en Devon,
Dank voor jullie informatie maar vooral jullie openheid.
Dank voor jullie steun bij mijn idee.
Door jullie is het mogelijk mijn boodschap op deze wijze door te geven.

#royvooreeuwiginhetmiddelpunt

‘Roy is een vrolijke levenslustige man die een buitengewoon leven heeft. Zijn gezin merkt langzaam dat er iets niet klopt maar weet niet wat. Zijn gedrag verandert en zijn gezin maakt zich zorgen. Roy wordt langzaam dement en zijn gezin gaat er aan ten onder. De dementie blijft zich ontwikkelen en Roy kan steeds minder voor zichzelf zorgen. De lijdensweg die Roy ondergaat wordt zowel vanuit Roy als vanuit zijn gezin als vanuit de verzorging belicht.
Dit emotionele en confronterende verhaal is waar gebeurd en aangevuld met gebeurtenissen uit de praktijk. Er wordt een duidelijk beeld geschetst wat frontotemporale dementie met je doet.

Vandaag is het dan zover.

Het is stiekem een dag eerder dan de officiële uitgiftedatum.

Rondom de Wereld Alzheimerdag op 21 september worden overal diverse activiteiten georganiseerd. In

Spijkenisse organiseren ze deze op 20 september. Ik ben dan ook erg blij dat ik daar onderdeel van mag zijn. Dank je wel Jose vd Meer! Bijna alles staat klaar.

Banner voor achter de stand. Ontworpen door Richard de Heus. Beschikbaar gesteld door Sealung Li (Digitalli). Dank jullie wel!

Visitekaartjes zijn helemaal naar wens. Ik neem mee: een pen, een reservepen en een reservepen voor de reservepen. Een maatje voor bij de stand. En mijn goede humeur!

En toch mis ik nog wat…

De uitgeverij heeft wegens het overgaan naar een nieuwe drukkerij problemen met het leveren van boekenorders. Hierdoor heeft hij kunst en vliegwerk moeten uithalen om mijn boeken op tijd te gaan leveren. Dank je wel Ivo van Brave New Books!

Vandaag wordt het nog even spannend. Gaat de koeriersdienst de boeken echt voor 12.00 uur leveren? Maar het is echt allemaal goed gekomen!

.

Vandaag zijn mijn visitekaartjes binnengekomen. Het is gelukt. Ze hebben precies de kleur van het Alzheimer Nederland Vergeet-Mij-Nietje!

Bijna klaar voor het symposium “de kracht van beleven” ter ere van Wereld Alzheimerdag 2018 en het 10- jarige bestaan van het Alzheimercafe Spijkenisse op 20 september a.s. in theater de Stoep te Spijkenisse.

Als ik naar mensen met dementie kijk, vraag ik mij altijd af: ‘Waar zal ze nu aan denken?’

Nieuwsgierig naar wat er in je hoofd gebeurt als je een vorm van dementie krijgt ga ik op zoek naar een manier op dit zelf te ervaren.

In november 2012 ben ik in aanraking gekomen met Into D’mentia. Zij reizen het land door met een grote groene zeecontainer. Deze zeecontainer is op een geweldige manier omgebouwd tot een dementie-simulator. Deze simulator stond toen opgesteld bij de SS Rotterdam.

Hierin heb ik absoluut zelf kunnen beleven hoe het is om dementie te hebben.

Van de meeste dingen weet je dat ze bestaan. Mensen met dementie zijn soms gedesoriënteerd in tijd. Maar in de cabine heb ik deze desoriëntatie zelf echt ervaren. Knap gedaan!

Dit super mooie project heb ik opgenomen in mijn boek ‘Van persoonlijkheid naar dementie.’

Voor meer informatie bezoek hun website: www.intodmentia.nl