Enige tijd geleden heb ik mijn boek ter beoordeling ingestuurd naar NBD Biblion.
De NBD adviseert alle bibliotheken van Nederland over hun catalogus; een positieve recensie zou verkopen kunnen opleveren aan bibliotheken in heel Nederland. Vandaag heb ik mooi nieuws ontvangen: Van persoonlijkheid naar dementie is opgenomen in deze catalogus.
‘Tijdens de opleiding Gespecialiseerd Verzorgende Psychogeriatrie ontstond het idee van dit boek. Aan de hand van een biografie wordt voorlichting over dementie gegeven. Roy is een avontuurlijke Engelsman, getrouwd met een jongere Nederlandse vrouw en altijd eigengereid geweest. Hij leefde ongezond en kreeg een hartinfarct en diabetes. Geleidelijk verandert zijn gedrag met ook een voortdurende incontinentie. Tenslotte wordt er een diagnose dementie gesteld. De schrijfster geeft een goed beeld hoe dit kwam en wat het betekent voor de patiënt en zijn familie. Tussendoor geeft zij veel informatie over dementie en verpleeghuizen. Vlot lezenden gemakkelijk Nederlands. Het boek is het zeker het lezen waard, maar er bestaan al veel soortgelijke boeken en geeft geen nieuwe informatie’

‘Dit is echt een heel mooi boek. Het verhaal leest makkelijk weg ondanks het pittige onderwerp. Humor en verdriet maar vooral ook de frustratie van meerdere personen in dit waargebeurd verhaal heeft mij geraakt. Hoe frustrerend is het niet om maar niet begrepen te worden. Je doet je uiterste best en alles wat je doet lijkt wel fout te zijn. Hoe erg kan het zijn dat je zo langs elkaar heen leeft. Alles is zo helder, logisch en vanuit alle hoeken beschreven.
Je hebt een boodschap.
‘Roy is een vrolijke levenslustige man die een buitengewoon leven heeft. Zijn gezin merkt langzaam dat er iets niet klopt maar weet niet wat. Zijn gedrag verandert en zijn gezin maakt zich zorgen. Roy wordt langzaam dement en zijn gezin gaat er aan ten onder. De dementie blijft zich ontwikkelen en Roy kan steeds minder voor zichzelf zorgen. De lijdensweg die Roy ondergaat wordt zowel vanuit Roy als vanuit zijn gezin als vanuit de verzorging belicht.
Vandaag is het dan zover.


Als ik naar mensen met dementie kijk, vraag ik mij altijd af: ‘Waar zal ze nu aan denken?’