Wat een prachtige dag afgelopen zondag!!
Ik was als 1 van de 80 aanwezige auteurs op het Auteursfestival op Kasteel Maurick te Vught. Dus heerlijk weer, een prachtige locatie en veel mooie mensen, het is een goede basis voor een waardevolle dag!
En soms duurt het even voordat mooie ervaringen hun weg naar het papier vinden. Deze keer moesten eerst alle, en dat waren er heel veel, (positieve) prikkels even rustig hun weg vinden. Conclusie teveel om op te schrijven dus hierbij enkele hoogtepunten!
Allereerst was er de vrije keuze van een tafeltje. Natuurlijk koos ik mijn eigen plekje, waar ik mijn tafel kon aankleden met mijn boeken en persoonlijke spullen. Mooi om te zien dat iedere auteur dit op zijn/haar eigen wijze vormgeeft. Het blijft altijd even afwachten wie er uiteindelijk naast je komt te staan. Na wat geschuif en gewissel had ik links en rechts mijn definitieve tafelgenoten gevonden. Beiden hadden vanuit hun eigen ervaringen indrukwekkende boeken geschreven.
Aan de ene kant stond Jose Carlos Westerbeek (NetteJonguh). Zijn boek gaat over de doorwerking van adoptie, een echtscheiding en de strijd voor zijn kinderen. Mooi en belangrijk dat hij aandacht vraagt voor dit onderwerp. (En neem vooral ook eens een kijkje bij zijn muziek!)
Aan de andere kant stond Wouter ter Braake (Zin en Zen), samen met zijn liefdevolle assistente. Hij schrijft over zingeving, bewustwording en de diepere lagen van het bestaan. Zijn werk nodigt uit tot stilstaan, onderzoeken en opnieuw kijken. Tijdens ons gesprek ontdekten we iets bijzonders: jaren geleden heeft hij de fundering gelegd van het ziekenhuis waar ik nu met veel plezier werk. Hoe bijzonder is het dat wij elkaar hier ontmoeten. Soms blijkt de wereld toch verrassend klein.
Soms ontmoet je mensen van wie je vooraf denkt dat jullie niet veel meer gemeen hebben dan een warm hart en een band met Friesland. Maar een goed gesprek kan verrassende raakvlakken blootleggen. Dat ervoer ik tijdens mijn ontmoeting met Hilly Elzinga-Linstra (Chroonz), die zich inzet voor gezinnen met een chronisch ziek kind. Hoewel onze werkvelden op het eerste gezicht verschillen, delen we dezelfde drijfveer: vanuit eigen ervaring bijdragen aan het verrijken en verbeteren van de (Ziekenhuis-)zorg. Hilly doet dat aan het begin van de levenslijn, terwijl mijn aandacht vooral uitgaat naar het einde ervan. Juist die verschillende perspectieven maakten dit een bijzonder en inspirerend gesprek
“Jullie moeten echt eens met elkaar praten,” had Ayse Yazilitas gezegd. Nou, als iemand dat zo stellig zegt, dan luister ik natuurlijk. En ze had gelijk.Ik raakte in gesprek met Astrid de Bruijn van (Energiek Zorgen). Wat mij direct aansprak, was haar visie op goed zorgen voor jezelf als zorgverlener. Een onderwerp dat mooi aansluit bij waar ik zelf vaak over spreek en schrijf: plezier en betekenis blijven vinden in je werk door de echte verbinding en diepgang op te zoeken in gesprekken met zorgvragers.Natuurlijk hebben we het ook gehad over haar pas verschenen boek en haar samenwerking met uitgeverij EigenKracht. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk en haar verhaal was absoluut inspirerend.Sommige ontmoetingen voelen alsof ze niet voor niets op je pad komen. Dit was er zo één. We hebben dan ook meteen afgesproken om binnenkort nog eens samen een ☕ te drinken! 😊
Het auteursfestival bleek ook een mooie ontmoetingsplek voor meerdere leden van de Dementie academie van Saskia Danen – de Vries. Zo ontmoette ik Terri van Ommen, auteur van De hersenen als stad, voor het eerst in het echt. Altijd bijzonder wanneer online contacten ineens een gezicht krijgen. Ook Karin Willemsen was aanwezig als bezoeker. Nu als bezoeker, maar zelf ook auteur. Haar tweede boek Tussenruimte verschijnt binnenkort, iets om naar uit te kijken! Deze dames bestempelden zichzelf tijdens mijn lezing Ik heb het mooiste vak! als mijn trouwe fanclub. Wat een geweldig compliment. Fijn dat jullie erbij waren en dank voor de mooie woorden. Eén compliment bleef nog even hangen: verhalenverteller. Dat is misschien wel één van de mooiste titels die je als schrijver én zorgverlener kunt krijgen. En dan was er nog Annette Koens-Custers, auteur van de roman Ik weet het nog. Hoewel we elkaar die dag eigenlijk nauwelijks hebben gesproken, wil ik haar toch bedanken. Zij maakte namelijk een prachtige foto van deze club mooie mensen!
En dan was daar nog die ene bezoeker die aandachtig bij mijn tafeltje met Mijn pareltjes bleef staan. Terwijl we in gesprek raakten, vroeg ik me af wat onze verbinding zou zijn. Oprechte aandacht? Echt luisteren? Het vermogen om contact te maken? Langzaam werd het duidelijk. Deze man werkte aan de andere kant van de luisterlijn. Meer uitleg was eigenlijk niet nodig.Hij begreep direct waarom er badparels aan mijn visitekaartjes zaten. Waarom er parelvormige pepermuntjes op tafel lagen. Hij zag niet alleen de boeken, maar ook het verhaal erachter en de symboliek daarbij. Voor mij stond die ontmoeting symbool voor iets wat steeds weer terugkwam tijdens deze dag: oprechte interesse. De bereidheid om even stil te staan bij de ander en echt te luisteren naar wat er gezegd wordt, en soms ook naar wat er niet gezegd wordt.Dank u wel voor uw aandacht, uw belangstelling en het mooie gesprek. @mirjamfoekema
Tijdens de afsluitende barbecue had ik nog een uitgebreid en inspirerend gesprek met Anne-Brit Voornvan het boek Onaangeroerd. Altijd bijzonder om ervaringen uit te wisselen met iemand die net als ik gelooft in de kracht van een goed verhaal. Zulke gesprekken geven nieuwe energie, frisse ideeën en bevestigen vooral hoe leuk het is om jezelf steeds opnieuw te blijven ontwikkelen.
Tot slot… Natuurlijk Ayse en het hele team van het auteursfestival: dank voor deze mooie dag! Jullie mogen trots zijn op zo’n mooi evenement. Op naar de 3e editie 26 september 2027 wederom op deze prachtige locatie!
